Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

Δώσε μου μια θέση στη ζωή σου...


Θέλω να ξέρω πού βρίσκομαι!


Χρειάζομαι μια σιγουριά... Κάτι να μένει ακλόνητο στα σκαμπανευάσματα που έρχονται.


Δεν με νοιάζει πού θα με βάλεις να καθίσω... Οι πρώτες σειρές δεν ήταν ποτέ πολύ του γούστου μου.


Θέλω όμως τη θέση μου! Να ξέρω ποιά είναι και να πηγαίνω να κάθομαι... Να είναι πάντα διαθέσιμη για μένα και... όσο γεμάτη κι αν είναι η ζωή σου, να είναι πάντα εκεί...


Η θέση μου!




Λοιπόν, ποιά είναι;


Τί θέση θα μου δώσεις στη ζωή σου;


Θέλω να ξέρω... Χρειάζομαι μια σιγουριά...


Κουράστηκα!


Θέλω κάπου να καθίσω.

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Χριστούγεννα...


Τα Χριστούγεννα είναι μια παγκόσμια γιορτή. Γιορτάζεται ωστόσο διαφορετικά από χώρα σε χώρα, ανάλογα με το κλίμα, την ιστορία ή τη νοοτροπία του κάθε λαού.

Στην Ιρλανδία, τα παιδιά μάλλον δεν αρκούνται στα λίγα δώρα αφού κρεμούν στο τζάκι χριστουγεννιάτικες τσάντες αντί για κάλτσες. Η πρωτοτυπία όμως των Ιρλανδών βασίζεται στην αγάπη τους για το εθνικό τους ποτό, τη μπύρα Guinness: αφήνουν λοιπόν έξω από την πόρτα του σπιτιού τους μια Guinness και μια κρεατόπιτα για να τσιμπήσει κάτι ο κουρασμένος Άη Βασίλης.

Στη Νορβηγία, αφήνουν μια γαβάθα χυλό, το λεγόμενο “nisse” στη σιταποθήκη για να φάει ο καλλικάντζαρος που προστατεύει το κτήμα τους, ενώ αφού στολίσουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο πιάνονται όλοι χέρι-χέρι γύρω από αυτό και τραγουδούν τρία χριστουγεννιάτικα τραγούδια.

Στην Κένυα, λόγω του κλίματος τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά: το χριστουγεννιάτικο γεύμα θυμίζει καλοκαιρινή ημέρα χαλάρωσης αφού αντί να φάνε γαλοπούλα κάνουν μπαρμπεκιου στον κήπο. Μάλιστα, εκεί στολίζουν τις εκκλησίες με μπαλόνια, λουλούδια και κορδέλες.

Στη Μ.Βρετανία, τα παιδιά δεν ταχυδρομούν το γράμμα τους στον Father Christmas. Το ρίχνουν στη φωτιά στο τζάκι ώστε να ανέβει από την καμινάδα για να ταξιδέψει ως το Βόρειο Πόλο. Αν το γράμμα καεί αμέσως πρέπει να το ξαναγράψουν.

Στη Φινλανδία, μετά τη Χριστουγεννιάτικη λειτουργία, ο κόσμος επισκέπτεται τους νεκρούς του στο νεκροταφείο κρατώντας αναμμένα κεριά. Πριν την επίσκεψη του Άη Βασίλη δεν παραλείπουν βέβαια να κάνουν και μια σάουνα.

Στην Ουκρανία ο Παγωμένος Πατέρας φθάνει με το έλκηθρο το οποίο σέρνουν μόνο τρείς τάρανδοι ενώ τον συνοδεύει και ένα κοριτσάκι, το Κορίτσι-Νιφάδα που φορά ένα λαμπερό μπλε κοστούμι με λευκή γούνα και ένα στέμμα που έχει το σχήμα μιας νιφάδας χιονιού.

Στην Ιταλία δεν υπάρχει Άη Βασίλης αλλά η Strega Buffana η οποία πετά πάνω από την Ιταλία με μια σκούπα και μοιράζει δώρα στα καλά παιδιά και κάρβουνο στα άτακτα παιδιά. Μια άλλη ιταλική παράδοση είναι να δίνουν ένα σακουλακι ξερές φακές στους φίλους τους για να φτιάξουν σούπα. Το φαγητό αυτό τους θυμίζει τις δύσκολες και φτωχές εποχές και την τρώνε για να έχουν τύχη το Νέο Έτος.

Στη Νέα Ζηλανδία, τα Χριστούγεννα έρχονται στη μέση του καλοκαιριού. Παραδοσιακά, οι οικογένειες γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στην παραλία.

Και στην Αυστραλία, μετά το χριστουγεννιάτικο γεύμα, όλοι πηγαίνουν μια βόλτα στην παραλία ή πάνε για ένα παιχνίδι κρίκετ. Το αστείο είναι πως το έλκηθρο του Άη Βασίλη δεν το σέρνουν τάρανδοι αλλά οχτώ καγκουρώ.

Στη Χαβάη, ο Άη Βασίλης δεν χρησιμοποιεί έλκηθρο αλλά ένα κανώ. Οι Χαβανέζοι, αφού φάνε χοιρινό, σούπα νουντλ και σολωμό, γλεντούν με κιθάρες και γιουκαλίλι τραγουδώντας τις χριστουγεννιάτικες μελωδίες με χαβανέζικο ρυθμό. Στη συνέχεια, τα παιδιά πηγαίνουν στην παραλία για να δοκιμάσουν το Wind-surf που πήραν για δώρο.

Στην Ιαπωνία, τα Χριστούγεννα δεν αποτελούν επίσημη γιορτή αφού μόνο το 1% του πληθυσμού της είναι Χριστιανοί. Ωστόσο, οι Ιάπωνες έμαθαν τα Χριστούγεννα από τους δυτικούς και πλέον τρώνε και εκείνοι γαλοπούλα και στολίζουν χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τα δώρα όμως τους τα φέρνει ο Hoteiosho, μια θεότητα του ιαπωνικού πάνθεον. Πώς ξέρει ποια παιδιά ήταν καλά και ποια όχι; Έχει μάτια και στο πίσω μέρος του κεφαλιού και τα βλέπει όλα.

Αντε και καλες γιορτες... όπου κι αν βρισκόμαστε ;)

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

Μέσα σου...

Θέλω να σε αγγίξω...

Να βρώ μια ρωγμή στο κορμί σου να μπώ μέσα σου.


Να σ'αγγίξω εκεί, βαθιά... εκεί που μ'αγγίζεις κι εσύ...


Να σε κοιτάξω και να μπορέσω να δώ τί σε βασανίζει.


Να βουτήξω μέσα στα μάτια σου και να κλέψω τα δάκρυα...


Θέλω να μπώ μέσα σου... Να γιατρέψω τις πληγές σου...


Να δώ τα ονειρά σου...




Σ'αγαπάω...




Άσε με να μπώ μέσα σου...


Άσε με να μπώ στην καρδιά σου...

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Πού ταξιδέυεις;

Πού είσαι;

Σε βλέπω με τα μάτια μου, σε αγίζω με τα χέρια μου...
Μα...
Δεν είσαι εδώ...
Πού είσαι; Πού ταξιδέυεις;
Ποιά όνειρα σε κλέβουν; Ποιές μακρινές σκέψεις;


Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Σταματάω για μια στιγμή να σκεφτώ.
Είσαι πράγματι αυτό που θέλω;

Μεσα σε αυτό το τρελό κυνηγητό, μέσα στον πανικό,
νομίζω οτι δεν μπορώ να δω πιο μακριά απο τη μύτη μου πια.

Σταματάω για λίγο και σε αφήνω να απομακρυνθείς.
Πρέπει να πάρω μια απόσταση απο σένα, μια απόσταση απο όλα...
Να δώ καθαρά...

Είσαι αυτό που πραγματικά θέλω;
Ή έχω χάσει πια το στόχο μου και κυνηγάω φαντάσματα;

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008


Η ψυχή μου είναι μαύρη.
Κοιτάω γύρω μου και δεν είσαι πουθενά. Πού κρύβεσαι φως μου;
Πού είσαι;
Μόνο εσύ μπορείς να φωτίσεις λίγο τα σκοτάδια μου... μόνο εσύ μπορείς...

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Έχει ένα βάρος στο στήθος της...
Παίρνει μια βαθιά ανάσα και βγάζει σιγά σιγά όλο τον αέρα...
Ποτέ δεν της άρεσαν οι άνθρωποι που υποκρίνονται και ποτέ δεν ήθελε να γίνει ένας απο αυτούς.
Μα αυτό το βάρος στο στήθος της....
Μια φίλη της είχε πεί κάποτε πως δεν χρειάζεται να μισείς ή να αγαπάς τους ανθρώπους. Υπάρχουν πολλές ενδιάμεσες καταστάσεις.
Παίρνει ακόμα μια βαθιά ανάσα και βγάζει σιγά σιγά τον αέρα μαζί με τις άσχημες σκέψεις...

Κάποιες φορές πρέπει απλά να βάζεις μια τελεία και να πηγαίνεις στην επόμενη πρόταση.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

ΑΝΑΚΙΝΗΣΤΕ ΚΑΛΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΗΣΕΩΣ

Πρόσωπα ἔργα καὶ ἡμέραι ὅλα θυελλώδη


ἐνθάδε κεῖνται ἀραγμένα ὅλα στὴν ἴδια ἀκύμαντη γαλήνη.
Ἄραγε ἀπὸ τὶ ἐλησθμονήθηκαν;



Ἐσωκλείονται ὁδηγίες.


Ἂν τὶς διαβάσεις προσεκτικὰ


Σύνθεση


Προφυλάξεις


Δοσολογία


ἕν κοχλιάριον τοῦ καφὲ καὶ οὔτε φῶς νηστικὸ


ἤ μιὰ μεγάλη ξέχειλη ὥς ἀπάνω ἐκφυφλωτικὴ ρευστότητα
θὰ δεῖς ὅτι



τίς ἴδιες θανατηφόρες παρενέργειες ποὺ ἔχει


ἡ μικρὴ δόση ἀγάπης


τὶς ἴδιες ἀκριβῶς ἐπιφυλάσσει καὶ ἡ μεγάλη.



Γι᾿ αὐτὸ καὶ στὸ ἐρώτημα
ἄραγε ἀπὸ τί ἐλησμονήθηκανβλέπεις χαραγμένο


τόσο ἀναπάντητο χορτάριασμα.


Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Έτσι είναι...

Κοιτάζω έξω απο το παράθυρό μου και βλέπω έναν πορτοκαλί ήλιο να μου χαμογελάει...
«Σήμερα θα είναι μια όμορφη μέρα» μου λέει ψιθυριστά...
Δεν τον ακούω. Η δική μου σκέψη τρέχει σε σένα.
Πού είσαι;
Τί κάνεις;
Ποιοι σε κοιτούν; Ποιοι σε γεύονται; Ποιοι σ’αγγίζουν;
Κοιμάσαι άραγε;
Μήπως ξύπνησες και πήγες για δουλειά;

Έτσι είναι μου λένε... Έτσι είναι οι σχέσεις στις μέρες μας!
Δεν μπορείς να βλέπεις τον άλλο συνέχεια, δεν μπορείς να ξέρεις τι κάνει κάθε στιγμή. Δεν μπορείς να αγαπάς τόσο πολύ!!

Μαθαίνω να ζώ χωρίς εσένα...

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

Έρωτας: Το γελοίο και το δέος

"Η νιότη πονάει. Η νιότη πονάει πολύ. Γνωρίζει τόσο λίγα και θέλει τόσο πολλά. Φοβερά και πολλά. Θέλει την αγάπη. Μπορεί να ήταν κι οι δυο τους καλοί μαθητές στο σχολείο, μπορεί να σπούδασαν, να πήραν πτυχία. Για την ασκητική της αγάπης όμως ξέρουν τόσο λίγα. Πιστεύουν ακόμα πως τους τη χρωστούν, πως μπορούν να την απαιτήσουν, ακόμα και να την επιβάλουν. Να εξοργίζονται όταν δεν τους αγαπούν. Οταν δεν τους έχουν για το κέντρο του σύμπαντος κόσμου. Προσπαθούν να γνωριστούν παίζοντας την τυφλόμυγα...


(...)



Να το θυμασαι το πρωτο αποβραδο στη Βενετια. Γιατι χρειαζεται μια τιμωρια γι' αυτο που εγινε, μια τιμωρια γι' αυτο που δεν εγινε.
Γιατι οι ψυχες διψουν για τιμωρια, αλλιως δεν μπορουν να κοιμουνται αλλο σαν παιδια.
Γιατι δεν ειμασταν αξιοι, γι' αυτο τιμωρια. Γιατι δεν πετουν εναν ανθρωπο στη φωτια.
Ουτε τον εαυτο τους πετουν στη φωτια, να το ξερεις , να το ξερω.
Δεν επιστρεφεις υστερα ποτε ιδιος, ποτε αθωος δεν επιστρεφεις.


Ειναι αμαρτια τοσος πονος.Τοσος ματαιος πονος.


Γιατι το πρωτο εκεινο αποβραδο στη Βενετια μας μεθυσε ο λαβυρινθος απο μικρα μαγαζια, σαν κουτια, σαν σκηνες για μαριονετες, παμπαλαια μαγαζια, ποτε κοκκινα, ποτε μαυρα, μαγαζια με μασκες.

Τοσες μασκες ! Να θυμασαι !
Τοσες μασκες !
Μια πατριδα του προσωπειου που σκεπαζει με γοητεια και το αποτροπαιο. Πουθενα αλλου δεν μπορεις να βρεις τοση γοητεια, σχεδον δαιμονικη, ενα υπεροχο επεξεργασμενο ψεμα.
Γιατι κι εμεις δεν επρεπε ουτε να ψελλισουμε την αληθεια.


Γιατι ηταν ορκος τιμης να μη λεμε ακεραια οσα νιωθαμε.
Να θυμασαι... "

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Love... Love... Love...

I’m not looking for us, and neither should you absolutely gorgeous then nothing I say is true you won’t find yourself in these guilty eyes.
’cause I love anybody who’s fool enough to believe,and you’re just one of many who broke their heart on me and so I say I don’t love you,though it kills me.It’s a lie that sets you free
love love love I can’t take your love love love and so I say I don’t love you,though it kills me.It’s a lie that sets you free
I will wrap my body in other women’s arm make love in a hurry feel better than I am.Hope you find yourself in someone else’s eyes
’cause I love anybody fool enough to believe,and you’re just one of many who broke their heart on meand so I say I don’t love you,though it kills me.It’s a lie that sets you free
love love love I can’t take your love love love
and so I say I don’t Love you,’cause I love anybody fool enough to believe,and you’re just one of many who broke their heart on meand so I say I don’t love you,though it kills me’cause it’s a lie
’cause I love anybody fool enough to believe,and you’re just one of many who broke their heart on me and so I say I don’t love you,though it kills me.It’s a lie that sets you free
It sets you free

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008

O xronos...


O xronos ki egw eixame panta megales diafwnies.

Ekeinos epemene pws prepei na perasei...

Mou elege panta oti ola erxontai sthn wra tous...

'Perimene' mou elege...Ki egw den katalabaina...

Poia einai h wra twn pragmatwn?

Giati prepei panta na perimeneis gia ta kala pragmata kai oxi gia ta asxhma?

Poios orizei to xrono?

Einai o dikos mou xronos idios me twn allwn anthrwpwn?

Kylane me thn idia taxuthta? Exoun to idio bathos?

O xronos mporei na ginei gyali kai na spasei. To hkseres?

Mporei na ginei kai agkura kai na se krathsei asaleuto gia xronia!

Pws orizetai o xronos?

Pws to kaneis na perna pio arga ;h pio grhgora?

Pws mporeis na tou krufteis?

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Είναι η ζωή μικρές στιγμές και τίποτε άλλο...

Είναι η ζωή μόνο στιγμές και δεν μπορώ να σταματήσω...

Να ονειρεύομαι,

Δεν μπορώ να σταματήσω...

Να ονειρεύομαι,

Σ’ ονειρεύομαι..

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Μείνε!
Στο λέω με αγγίγματα, με λόγια, με φιλιά...
Μείνε!
Φωνάζω, μα δεν ακούς...
Πιο δυνατά φωνάζω... Μείνε!
Και ξεμακραίνεις...
Μερικές φορές κοντοστέκεσαι και τρέχω να σε φτάσω...
Να σε κρατήσω....
Μα φεύγεις πάλι...
Μείνε!!
Φοβάμαι να ανοίξω τα χέρια μου μην φύγεις πάλι...
Φοβάμαι να κλείσω τα μάτια γιατί όταν ξυπνήσω δεν θα είσαι εδώ...
Μένω ξύπνια να σε κοιτάω να κοιμάσαι ρουφώντας κάθε στιγμή...
Γιατί το πρωί θα φύγεις πάλι...
Περιμένω...
Το επόμενο αντίο...
Περιμένω...
Το επόμενο «φεύγω»...

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2008

Μου έχεις πει σ’αγαπώ τόσες φορές....
Κι όμως κάθε φορά που το λές νοιώθω χιλιάδες συναισθήματα να μπαίνουν μέσα μου. Καμιά φορά απρόσκλητα...
Μια μικρή σου λεξούλα... Που είναι η ίδια ξανά και ξανά καταφέρνει να γκρεμίσει όλα τα άσχημα μέσα μου.
Όλο το θυμό, την απόγνωση, τις άσχημες σκέψεις...
Μην σταματήσεις να μου το λές...

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

Η σκέψη πως κάποτε θα ζώ χωρίς εσένα και δεν θα μου λείπεις
με τρομάζει...
Η σκέψη πως κάποτε θα ζείς χωρίς εμένα και δεν θα σου λείπω....
Με τρομοκρατει!!!!

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

Φοβάμαι...

Τα βράδια κάθομαι μέχρι αργά και σκέφτομαι... Εσένα, εμένα... όσα περάσανε... όσα θα 'ρθουν...
Φοβάμαι...
Όλο και πιο συχνά, όλο και πιο πολύ...
Δεν ξέρω ακριβώς τί... Τί φοβάμαι;
Μη σε χάσω;
Μην σταματήσω να σε αγαπάω;
Μήπως σταματήσεις να με αγαπάς εσυ;
Τη μοναξιά;
Την απουσία σου;
Ίσως όλα μαζί...
Ίσως και τίποτα απο όλα αυτά...

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

Μαθαίνω να ζώ.... Χωρίς...

Σ'αγγίζω... Σε έχω δίπλα μου... Σε θέλω...

Θέλω να μπώ κάτω απο το δέρμα σου...

Να γίνω κομμάτι δικό σου...

Να με κουβαλάς μαζί σου όπου κι αν πας...


Σ'αγγίζω και νοιώθω όλη μου την αγάπη να με πλημμυρίζει....

Θέλω να στο πώ...

Μα κάτι με σταματάει.


Βίαια σκέψεις έρχονται στο μυαλό μου και σπάνε τα συναισθηματά μου σε χιλιάδες κομματάκια!!

Δεν με θέλει... Δεν είναι εδώ για τους ίδιους λόγους που είμαι κι εγώ...
Με κοροιδεύει!



Πώς γίνεται να πιστεύω οτι δεν μ'αγαπάς και εγώ να συνεχίζω να σε αγαπάω τόσο πολύ; Πως γίνεται να νοιώθω οτι είσαι εδώ απο υποχρέωση και το κορμί μου να σκιρτά στο αγγιγμά σου;

Πώς γίνεται να θέλω τόσο πολύ να μπώ στο σώμα σου και να νοιώθω οτι καμία είσοδος δεν έχει μείνει ανοιχτή για μένα εκεί;

Πώς γίνεται;
Δεν ξέρω...
Δεν ξέρω τί γίνεται... Πού θα με βγάλει....

Φοβάμαι όμως....

Αυτές τις μικρές τοξικές σκέψεις που δηλητηριάζουν την αγάπη μου για σένα.
Φοβάμαι πως θα σταματήσω να σε αγαπάω...
Φοβάμαι πως ο θυμός μου θα αντικαταστήσει κάθε άλλο συναίσθημα....
Φοβάμαι πως απο κάποιο σημείο και έπειτα δεν θα έχει επιστροφή...
Φοβάμαι να σε χάσω!!!!
Φοβάμαι γιατί μαζί με σένα θα χαθεί και ένα τεράστιο κομμάτι δικό μου.

Μαθαίνω να ζώ χωρίς εσένα...
Και φοβάμαι πως όσο περνάει ο καιρός γίνεται όλο και πιο εύκολο...

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008




Πόσο μικρή πρέπει να γίνω για να καταφέρω να χωρέσω στη ζωή σου;


Πόσο μεγάλη πρέπει να γίνει η ζωή μου για να χωρέσει μέσα της εσένα;


Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2008

Μη φεύγεις απόψε...

Οι νύχτες που είσαι μακριά μου πληθαίνουν...

Τα πρωινά που δεν ξυπνάς δίπλα μου είναι αμέτρητα πια...

Όλα με κουράζουν.

Η δουλειά μου, ο χρόνος που δεν έχω, οι φίλοι που δεν προλαβαίνω να δώ...

Η αγκαλιά σου ήταν καταφύγιο...

Μα τώρα νοιώθω πως περιμένεις να χαλαρώσω το αγκάλιασμα για να φύγεις...

Κλειδιά ηχούν στο κεφάλι μου και πόρτες που κλείνουν.

Δεν είμαστε πια συνένοχοι σε αυτό το "φονικό"...


Απομακρύνεσαι και με πληγώνεις.

Ενστικτωδώς θέλω να φύγω ακόμα πιο μακριά απο σένα...

Να μην με φτάνεις... Να μην μπορείς να με πληγώσεις....

Σε χάνω!!


Δεν το καταλαβαίνεις αλλά με χάνεις κι εσύ...


Και σ'αγαπάω...

Αχ, πόσο σ'αγαπάω...


Μη φύγεις απόψε...

Κάτσε να μιλάμε αγκαλιά μέχρι το πρωί...

Κι ας είμαστε κουρασμένοι, κι ας δουλεύουμε αύριο πάλι...

Μη φύγεις...

Πάρε με αγκαλιά και μίλα μου... Μέχρι να τα πούμε όλα...

Μην σωπαίνεις σε παρακαλώ...


Σε χάνω αγάπη μου...

Σε χάνω....

Θέλω να πάμε σε μια παραλία...

Να ξαπλώσουμε κάτω απο τον ήλιο...

Να κλείσω τα μάτια, να μου κρατάς το χέρι...

Ζεστασιά...

Να ακούω μόνο τη θάλασσα, να μου κρατάς το χέρι...

Μόνο εσύ κι εγώ. Σε όλο τον κόσμο μόνο εσύ κι εγώ...

Απουσία

Βγήκες απο το δωμάτιο και πήρες όλο τον αέρα μαζί σου...
Οι χτύποι της καρδιάς μου αραιώνουν... λες και δεν έχει πια νόημα να χτυπά τώρα που δεν είσαι εδώ...
Μου λείπεις...
Ακούω τα λόγια σου...
Ακούω το σ'αγαπώ σου....
Ακούω και το κλείσιμο της πόρτας...
Και πίστεψέ με, ο ήχος της επισκιάζει τα πάντα.
Λόγια...
Μα που είσαι;
Που πάς;
Σε ποιά αγκαλιά ξενυχτάς;

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

Tango... για σένα...


Θέλω να το χορέψουμε αυτό μια μέρα...
Μαζί...

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008


Οι Νύχτες είναι όλο και πιο μεγάλες, οι μέρες όλο και πιο σύντομες...
Κι εσύ όλο και πιο μακριά...
Μη φεύγεις...

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008


Δεν θέλω να κάνω τη ζωή σου πιο δύσκολη απο ότι είναι ήδη...
Δεν θέλω να σου «φορτώνομαι»... Να σε «βαραίνω»...
Το μόνο που θέλω είναι να με αφήσεις να σε αγαπάω...
Να πάρω λίγο απο το βάρος σου πάνω μου για να αναπνέεις ευκολότερα...
Άσε με να σ’αγαπάω...

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Heaven...

Would you know my name If I saw you in heaven ?

Will it be the same If I saw you in heaven ?

I must be strong, and carry on Cause I know...

I don't belong Here in heaven...


Would you hold my hand If I saw you in heaven ?

Would you help me stand If I saw you in heaven?

I'll find my way, through night and day... Cause I know...

I just can't stay Here in heaven.


Time can bring you down Time can bend your knee

Time can break your heart Have you begging please


Beyond the door There's peace I'm sure.

And I know there'll be no more... Tears in heaven.


Would you know my name If I saw you in heaven...

Will it be the same If I saw you in heaven...

I must be strong, and carry on Cause I know...

I don't belong Here in heaven...

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2008


Με πληγώνεις...
Δεν το καταλαβαίνεις αλλα το κάνεις... όλο και πιο συχνά πια...

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Δευτέρα 08 Σεπτεμβρίου 2008

Τι θέλεις απο μένα;
Να σ’αγαπάω; Να είμαι μαζί σου;
Θέλεις να στο δείχνω; Θέλεις να το κρύβω;
Εγώ θέλω να το φωνάξω να το ακούσει όλος ο κόσμος το πόσο σε αγαπάω, το πόσο σε θέλω.
Θέλω να σε αγκαλιάζω μπροστά σε όλους, να σε φιλάω... Να μιλάω για σένα...
Το ξέρεις οτι πολλές φορές θέλω να πω στους φίλους μου για σενα και διστάζω;
Γιατί είσαι τόσο συγκρατημένος; Τι φοβάσαι;

Έκανα μια σκέψη για σένα που με βασανίζει καιρό τώρα...
Δεν μ’αγαπας...
Αν μ’αγαπούσες θα το φώναζες δυνατά, θα με αγκάλιαζες κάθε λεπτό, θα με κοιτούσες στα μάτια...
Δεν μ’αγαπας...
Τα λόγια λένε ψέμματα...
Τα σώματα ποτέ.!

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008



Xreiazomai epeigontws diakopes!!!!

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008

Αφήνομαι...

Αφήνομαι...
Κλείνω τα μάτια και αφήνω τον κόσμο απ’έξω...
Την ξέρω την πραγματικότητα... Τα «μη», τα «δεν πρέπει», τα «απαγορεύεται»...
Δεν είμαι παιδί πια... ξέρω πως ο έρωτας πονάει...
Μα είσαι εδώ... Ένα βήμα μακριά μου...
Σ’αγγίζω... Το νοιώθω πως μ’αφήνεις να σάγγίξω...Κάτω απ’το δέρμα σου...
Χωρίς λόγια... Χωρίς υποσχέσεις... Χωρίς αύριο...
Είσαι ένα βήμα μακριά μου και ... μπορώ να σε φτάσω...
Αφήνομαι... Έρχομαι...
Κλείνω τα μάτια κι η πραγματικότητα χάνεται...
Μπορώ να σε ερωτευτώ... Το νοιώθω να πλησιάζει...
Και... Αφήνομαι...
...
Εχω πονέσει... θα ξαναπονέσω...
Μα...
Ο πειρασμός είναι τόσο μεγάλος... Μπορώ να ερωτευτώ ξανά!!!
Κλείνουν οι πληγές...
Και εσύ είσαι εδώ... τόσο κοντά...
Κι αφήνομαι...