Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τασος Λειβαδίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τασος Λειβαδίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010

Κάθε που έρχεται η άνοιξη, κλαίω...

Τώρα όμως βράδιασε. Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμετις κουρτίνες γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών.

Τι κάναμε στη ζωή μας; Ποιοι είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;

Καιρό τώρα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα μας κι ο ταχυδρόμος έχει αιώνες να φανεί. Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου.

Κι αν έχασα τη ζωή μου την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα χτες ή ένα αύριο

όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα ένα άρωμα βιολέτας γιατί θυμάμαι. Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς ν’ αφήσουν διεύθυνση, πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων που δεν πρόφτασαν ν’αγαπήσουν.
Ώσπου στο τέλος δεν μένει παρά μια θολή ανάμνηση από το παρελθον (πότε ζήσαμε;) και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω γιατί σε λίγο θα φύγουμε και κανείς δεν θα μας θυμηθεί.

"Άνεμος του Νοεμβρίου" - Τάσος Λειβαδίτης

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009

Δρόμοι που χάθηκα


Δρόμοι που χάθηκα, γωνιές που στάθηκα, δάκρυα που πίστεψα, παιχνίδια στο νερό.

Πικρό το βράδυ φτάνει.

Νύχτες που έκλαψα, γέφυρες που έκαψα, άστρα π' αγάπησα, που πάω και τι θα βρω.

Πικρό το βράδυ φτάνει.

Λόγια που ξέχασα, φίλοι που έχασα, καημέ μεγάλε μου ας πάμε τώρα οι δυο.

Πικρό το βράδυ φτάνει.



Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης