Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2008

Δώσε μου μια θέση στη ζωή σου...


Θέλω να ξέρω πού βρίσκομαι!


Χρειάζομαι μια σιγουριά... Κάτι να μένει ακλόνητο στα σκαμπανευάσματα που έρχονται.


Δεν με νοιάζει πού θα με βάλεις να καθίσω... Οι πρώτες σειρές δεν ήταν ποτέ πολύ του γούστου μου.


Θέλω όμως τη θέση μου! Να ξέρω ποιά είναι και να πηγαίνω να κάθομαι... Να είναι πάντα διαθέσιμη για μένα και... όσο γεμάτη κι αν είναι η ζωή σου, να είναι πάντα εκεί...


Η θέση μου!




Λοιπόν, ποιά είναι;


Τί θέση θα μου δώσεις στη ζωή σου;


Θέλω να ξέρω... Χρειάζομαι μια σιγουριά...


Κουράστηκα!


Θέλω κάπου να καθίσω.

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008


Η ψυχή μου είναι μαύρη.
Κοιτάω γύρω μου και δεν είσαι πουθενά. Πού κρύβεσαι φως μου;
Πού είσαι;
Μόνο εσύ μπορείς να φωτίσεις λίγο τα σκοτάδια μου... μόνο εσύ μπορείς...

Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2008

Έχει ένα βάρος στο στήθος της...
Παίρνει μια βαθιά ανάσα και βγάζει σιγά σιγά όλο τον αέρα...
Ποτέ δεν της άρεσαν οι άνθρωποι που υποκρίνονται και ποτέ δεν ήθελε να γίνει ένας απο αυτούς.
Μα αυτό το βάρος στο στήθος της....
Μια φίλη της είχε πεί κάποτε πως δεν χρειάζεται να μισείς ή να αγαπάς τους ανθρώπους. Υπάρχουν πολλές ενδιάμεσες καταστάσεις.
Παίρνει ακόμα μια βαθιά ανάσα και βγάζει σιγά σιγά τον αέρα μαζί με τις άσχημες σκέψεις...

Κάποιες φορές πρέπει απλά να βάζεις μια τελεία και να πηγαίνεις στην επόμενη πρόταση.

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2008


Οι Νύχτες είναι όλο και πιο μεγάλες, οι μέρες όλο και πιο σύντομες...
Κι εσύ όλο και πιο μακριά...
Μη φεύγεις...

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2008


Δεν θέλω να κάνω τη ζωή σου πιο δύσκολη απο ότι είναι ήδη...
Δεν θέλω να σου «φορτώνομαι»... Να σε «βαραίνω»...
Το μόνο που θέλω είναι να με αφήσεις να σε αγαπάω...
Να πάρω λίγο απο το βάρος σου πάνω μου για να αναπνέεις ευκολότερα...
Άσε με να σ’αγαπάω...

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2008

Αφήνομαι...

Αφήνομαι...
Κλείνω τα μάτια και αφήνω τον κόσμο απ’έξω...
Την ξέρω την πραγματικότητα... Τα «μη», τα «δεν πρέπει», τα «απαγορεύεται»...
Δεν είμαι παιδί πια... ξέρω πως ο έρωτας πονάει...
Μα είσαι εδώ... Ένα βήμα μακριά μου...
Σ’αγγίζω... Το νοιώθω πως μ’αφήνεις να σάγγίξω...Κάτω απ’το δέρμα σου...
Χωρίς λόγια... Χωρίς υποσχέσεις... Χωρίς αύριο...
Είσαι ένα βήμα μακριά μου και ... μπορώ να σε φτάσω...
Αφήνομαι... Έρχομαι...
Κλείνω τα μάτια κι η πραγματικότητα χάνεται...
Μπορώ να σε ερωτευτώ... Το νοιώθω να πλησιάζει...
Και... Αφήνομαι...
...
Εχω πονέσει... θα ξαναπονέσω...
Μα...
Ο πειρασμός είναι τόσο μεγάλος... Μπορώ να ερωτευτώ ξανά!!!
Κλείνουν οι πληγές...
Και εσύ είσαι εδώ... τόσο κοντά...
Κι αφήνομαι...