Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Μείνε!
Στο λέω με αγγίγματα, με λόγια, με φιλιά...
Μείνε!
Φωνάζω, μα δεν ακούς...
Πιο δυνατά φωνάζω... Μείνε!
Και ξεμακραίνεις...
Μερικές φορές κοντοστέκεσαι και τρέχω να σε φτάσω...
Να σε κρατήσω....
Μα φεύγεις πάλι...
Μείνε!!
Φοβάμαι να ανοίξω τα χέρια μου μην φύγεις πάλι...
Φοβάμαι να κλείσω τα μάτια γιατί όταν ξυπνήσω δεν θα είσαι εδώ...
Μένω ξύπνια να σε κοιτάω να κοιμάσαι ρουφώντας κάθε στιγμή...
Γιατί το πρωί θα φύγεις πάλι...
Περιμένω...
Το επόμενο αντίο...
Περιμένω...
Το επόμενο «φεύγω»...