Μη φεύγεις απόψε...

Οι νύχτες που είσαι μακριά μου πληθαίνουν...

Τα πρωινά που δεν ξυπνάς δίπλα μου είναι αμέτρητα πια...

Όλα με κουράζουν.

Η δουλειά μου, ο χρόνος που δεν έχω, οι φίλοι που δεν προλαβαίνω να δώ...

Η αγκαλιά σου ήταν καταφύγιο...

Μα τώρα νοιώθω πως περιμένεις να χαλαρώσω το αγκάλιασμα για να φύγεις...

Κλειδιά ηχούν στο κεφάλι μου και πόρτες που κλείνουν.

Δεν είμαστε πια συνένοχοι σε αυτό το "φονικό"...

Απομακρύνεσαι και με πληγώνεις.

Ενστικτωδώς θέλω να φύγω ακόμα πιο μακριά απο σένα...

Να μην με φτάνεις... Να μην μπορείς να με πληγώσεις....

Σε χάνω!!

Δεν το καταλαβαίνεις αλλά με χάνεις κι εσύ...

Και σ'αγαπάω...

Αχ, πόσο σ'αγαπάω...

Μη φύγεις απόψε...

Κάτσε να μιλάμε αγκαλιά μέχρι το πρωί...

Κι ας είμαστε κουρασμένοι, κι ας δουλεύουμε αύριο πάλι...

Μη φύγεις...

Πάρε με αγκαλιά και μίλα μου... Μέχρι να τα πούμε όλα...

Μην σωπαίνεις σε παρακαλώ...

Σε χάνω αγάπη μου...

Σε χάνω....

Θέλω να πάμε σε μια παραλία...

Να ξαπλώσουμε κάτω απο τον ήλιο...

Να κλείσω τα μάτια, να μου κρατάς το χέρι...

Ζεστασιά...

Να ακούω μόνο τη θάλασσα, να μου κρατάς το χέρι...

Μόνο εσύ κι εγώ. Σε όλο τον κόσμο μόνο εσύ κι εγώ...

Απουσία

Βγήκες απο το δωμάτιο και πήρες όλο τον αέρα μαζί σου...
Οι χτύποι της καρδιάς μου αραιώνουν... λες και δεν έχει πια νόημα να χτυπά τώρα που δεν είσαι εδώ...
Μου λείπεις...
Ακούω τα λόγια σου...
Ακούω το σ'αγαπώ σου....
Ακούω και το κλείσιμο της πόρτας...
Και πίστεψέ με, ο ήχος της επισκιάζει τα πάντα.
Λόγια...
Μα που είσαι;
Που πάς;
Σε ποιά αγκαλιά ξενυχτάς;